Catalina Kuyruklu Yıldızı

Yasushi-Aoshima-Catalina2013 yılında Catalina Gökyüzü Araştırması (Catalina Sky Survey) tarafından keşfedilen Catalina (C/2013 US10) kuyruklu yıldızı, güneş sistemi içersine yaptığı tek seferlik yolculuğunu sürdürüyor. 17-18 Ocak’ta Dünya’ya en yakın konumuna ulaşarak gezegenimize 107 milyon km yaklaşan kuyruklu yıldız, Japonya Shizuoka’dan Yasushi Aoshima’nın kadrajına yakalanmış.

6. kadirden son derece soluk bir cisim olan bu kuyruklu yıldız amatörlerin teleskopları ve dijital kameraları için kolay bir hedef.

Aoshima, kuyruklu yıldızı M 101, diğer adıyla Fırıldak gökadasına yakın görünümdeyken yakalamış. Resmin sağ kısmında Büyük Ayı’daki (kepçenin sapındaki!) ünlü Mizar ve Alcor çift yıldız sistemini de görülüyor. Aoshima, Catalina’nın iyon kuyruğunda güneş rüzgarlaındaki düzensizliklere bağlı olarak meydana gelen değişimleri gözleme şansı bulmuş.

Catalina ilk kez iç güneş sistemini ziyaret ediyor ve muhtemelen son ziyareti de bu olacak; zira kasım ayında (2015) Güneş’e en yakın konuma geldikten sonra kütle çekimi bir sapan gibi davranarak kuyruklu yıldızı yıldızlararası uzaya gönderen bir rotaya soktu.

kaynak: spaceweather.com

Pan-Starrs kuyrukluyıldızı

Bu yüzyıl içinde görülebilecek en parlak kuyrukluyıldız olabileceği söylenen ISONN bekleyişi sürerken, Pan-Starrs kuyrukluyıldızı (C/2011 L4) bugün (5 Mart 2013) Dünya’ya en yakın konumuna ulaşıyor: Güneşten biraz daha uzakta, 165 milyon km (1.1 AB) mesafede. Fotoğrafçı Carl Gruber tarafından yakalanmış aşağıdaki görüntü Pan-Starrs’ın parlaklığı hakkında fikir vermeye yeter: Kuyruklu yıldız, Avustralya’nın Melbourne şehrinin akşam göğünü süslüyor -şehrin yarattığı ışık kirliliğine rağmen-.
Pan-Starrs Avustralya semalarında
Pan-Starrs 10 Mart’ta güneşe en yakın konumuna (45 milyon km – 0,3 AB) ulaşıp Güneş’i dolanacak. Bu dönemde güneşin parlak ışığı nedeniyle gözlenmesi oldukça zor. Kuyrukluyıldızın yeniden görünmesi 12-13 Mart tarihlerinde, gündoğumundan önce sonra, hilal şeklindeki Ay’ın yakınlarında, gerçekleşecek.

Satürn ve Lutetia

Fotoğrafı ilk gördüğümde “ya arkadaş sizde de ne tesisat var böyle” diyesim gelmişti. Fotoğrafı yakalayan o arkadaşlar ESA, tesisatları da Rosetta uzayaracıymış.  Yukarıdaki görüntüde Lutetia küçük gezegeni (asteroid) görülüyor; arka planda da Satürn gezegeni var, fakat bu bir tesadüf. Gezegen, Lutetia’ya yakınlaşan sondanın kamerasının kadrajına tesadüfen girmiş. Astrofotoğraf biraz da şans işi.

Rosetta ile küçük gezegenin arasındaki mesafe  510.000 km’den 81.000 km’ye inerken, dar açı kamerasına yansıyan görüntülerin ayrıntıları artmış normal olarak. Gittikçe büyüyen gökcisminin görüntüleri birrleştirilerek aşağıdaki resim oluşturulmuş:

Bu uzay sondasının asıl hedefi ise 67P/Churyumov-Gerasimenko kuyruklu yıldızı; Rosetta, 2014 yılında yörüngesine gireceği, 4 kilometre çaplı 67P/Churyumov-Gerasimenko kuyruklu yıldızına konacak küçük bir iniş aracı da taşıyor.

Rosetta'nın taşıdığı bir iniş aracı 67P/Churyumov-Gerasimenko kuyruklu yıldızına konacak. Bu sahne, bir sanatçının gözünde yukarıdaki gibi canlandırılmış.

kaynak: mydarksky.org | esa.int |

kuyruklu yıldız geliyor!

Güncelleme – 8 Mart 2013 
2013 yılının sahip olduğu kuyrukluyıldız gözlem potansiyeli nedeniyle, 2010 yılında McNaught kuyrukluyıldızı için oluşturulan bu sayfa güncellenmiştir.
Pan-Starrs için güncel sayfa: //astroturk.net/pan-starrs/
Yazının orjinali aşağıdadır.

***
Bu yüzyıl içinde görülebilecek en parlak kuyrukluyıldız olabileceği söylenen ISONN bekleyişi sürerken, Pan-Starrs kuyrukluyıldızı (C/2011 L4) bugün (5 Mart 2013) Dünya’ya en yakın konumuna ulaşıyor: Güneşten biraz daha uzakta, 165 milyon km (1.1 AB) mesafede. Fotoğrafçı Carl Gruber tarafından yakalanmış aşağıdaki görüntü Pan-Starrs’ın parlaklığı hakkında fikir vermeye yeter: Kuyruklu yıldız, Avustralya’nın Melbourne şehrinin akşam göğünü süslüyor -şehrin yarattığı ışık kirliliğine rağmen-.
Pan-Starrs Avustralya semalarında
Pan-Starrs 10 Mart’ta güneşe en yakın konumuna (45 milyon km – 0,3 AB) ulaşıp Güneş’i dolanacak. Bu dönemde güneşin parlak ışığı nedeniyle gözlenmesi oldukça zor. Kuyrukluyıldızın yeniden görünmesi 12-13 Mart tarihlerinde, gündoğumundan önce sonra, hilal şeklindeki Ay’ın yakınlarında, gerçekleşecek.
***

Eski McNaught yazısı:

Amatör gökbilimciler için iyi bir gözlem hedefi iç güneş sistemine doğru süzülüyor. Bu gelen C/2009 R1 kodadlı McNaught kuyruklu yıldızı. Kuyruklu yıldız şu an  küçük teleskoplarla görülebiliyor. Bu ayın sonunda ise gözle görülebilecek kadar yakınlaşmış olacak.

Geçtiğimiz sene R. H. McNaught tarafından (Siding Spring Gözlemevi, Avustralya) keşfedilen McNaught kuyruklu yıldızı gezegenimizden 160 milyon km uzaklıkta bulunuyor. İlerleyen günlerde mesafenin azalması ile cismin parlaklığı artacak. Haziran sonunda gün doğumundan önce, temmuz başındaysa gün batımından sonra görünür hale geleceği tahmin edilyor.

Yukarıdaki video 30 cm çaplı teleskop ile çekilen görüntülerle oluşturulmuş. Kuyurklu yıldız, 30 milyon ışıkyılı uzaklıtaki NGC 891 gökadasının bulundupu fonda ilerliyor. Gökada ile kuyruklu yıldızın bu göreli yakınlaşmasının görüntüleri Mike O’Connor ve Tristan Dilapo tarafından Nev York, ABD’de kaydedilmiş.

kaynak: bulutsu.org | spaceweather.com | cometography.com |

Lulin geldi

Günlerdir sürmekte olan Dünya – Lulin yakınlaşması, nihayet son safhasına girdi. Lulin kuyruklu yıldızı yarın (24 Şubat) en yakın, dolayısıyla en iyi gözlem pozisyonunda olacak.

Phillip Jones tarafından çekilen Lulin kuyruklu yıldızı görüntüsü
Phillip Jones tarafından çekilen Lulin kuyruklu yıldızı görüntüsü

Fakat en iyi pozisyon her zaman en iyi gözlem demek olmuyor. Gerek şehir ve yakınlarındaki ışık kirliliği, gerekse olumsuz hava şartları Lulin’i gözlemenizi engelleyebilir.

Fakat spaceweather.com adresinden öğrendiğim kadarıyla, Coca-Cola Uzay Bilim Merkezi‘nin sitesinde 40 cm çaplı bir teleskoptan alınan görüntüleri buradan izleyebilirsiniz. Yalnız zaman farkı nedeniyle bu hizmeti Türkiye’den sabah saatlerinde kullanmalısınız.

Amatör astronomlarca yakalanan Lulin görüntüleri için buraya gözatabilirsiniz.

kaynak: spaceweather.com | Coca-Cola Space Science Center