Mercury Projesi

Mercury (Merkür) Projesi Amerika Birleşik Devletleri’nin ilk insanlı uzay uçuş programıdır. 7 Ekim 1958’de projenin adı Mercury olarak değiştirildi. Daha önce düşünülen Project Astronaut, dikkatleri pilotlara çok fazla çekeceği gerekçesiyle kabul görmedi.

Uzay yarışının erken evresinde gerçekleştirilen projenin amacı yörüngeye (mümkünse Sovyetler’den önce) insan çıkartmaktı. Sovyetler yörüngeye insan çıkartmayı daha önce başardı, yine de Mercury projesi Amerikan insanlı uzay programının başlangıcını oluşturması açısından önem taşıyor.

Her biri tek bir astronot taşıyan Mercury araçlarıyla 1958–1963 yılları arasında toplam 7 astronot uzaya çıktı. Bunların ilk ikisi yörünge altı uçuştu, astronotlar Karman sınırını geçecek kadar yükseldikten sonra Dünya’ya geri indi.

Mercury Yedilisi olarak da anılan, ABD’nin ilk astronotları:  Scott CarpenterGordon CooperJohn GlennGus GrissomWally SchirraAlan Shepard, ve Deke Slayton.

Mercury-Atlas 9

Mercury-Atlas 9 fırlatma anı.

15 Mayıs 1963’de Mercury-Atlas 9 (MA-9) roketi, son Mercury görevi için Cape Canaveral Fırlatma Yerleşkesi 14’den havalanıp, astronot Gordon Cooper’ın Faith 7 (inanç; güven) adını verdiği uzayaracını yörüngeye çıkardı. Bu son Mercury görevi aynı zamanda uzaydaki son  Amerikan solo uçuşu olacaktı. Bundna sonraki tüm görevlerde uzayaraçlarında birden fazla astronot görev aldı.

Mercury-Atlas 9 ve ona bağlı (en üstte) Faith 7 uzayaracı.

Mercury-Atlas 9 sonların olduğu gibi bazı ilklerin de gerçekleştiği bir görev oldu. Bunlardan en önemlisi görev dahilinde televizyon kamerasıyla Dünya’ya görüntü aktarımı olmuştur. Siyah-beyaz karıncalı görüntü o dönem için önemli bir teknik başarıydı.

Dünya’yı 1 gün 10 saat 19 dakika boyunca 22 kez turlayan uzay aracındaki Cooper, uzayda 24 saatten fazla kalan ilk ABD’li astronot ünvanını kazandı. Bu da son Mercury ile gerçekleşen bir başka ilk olarak kayıtlara geçti.

Görev sonunda Büyük Okyanus’a inen Faith 7 içindeki astronotu ABD donanmasına ait Kearsarge gemisi karşıladı.

Merkür Projesi sembolü

kaynak: history.nasa | fb/history.nasanasa.gov |